دوستای گرامی! پس از چن ماه تحریم!، وبلاگ را به روز کردم و سعی می کنم که دیگه وقفه های این وبلاگ زیاد نشه. این شعر استقبال از شعری زیبا به همین اسمه که بیژن مرتضوی اونو خونده:

تو عصر پهلوونای جوونمرد/ که افتادن میون شیشه و گرد

توی عصری که لوطی عرق خور/ پاتیل می شه با یه نوشابه ی سرد

تو فصلی که به ما یارانه می دن/ به کاغذ پاره ها هم پا نمی دن

کنار ناجیایی که تو تحریم/خبرهای ظفرمندانه می دن

به من چه اقتصاد زیر زمینی/ به من چه پر شده اجناس چینی

می گفتن نفت و می آرن تو سفره/ ولی حالا دریغ از سیب زمینی

به من چه؛ چن می شه گاو هلندی/ به من چه؛ کی سره تو گاوبندی

توی شب زوزه ی گرگ مرفه/ به من چه زندگی گوسفندی

توی عصر همون گوگول مگولی!/ که چن ساله بهش دادیم کولی

به اون تنبل که توی ماه خرداد/ با تک ماده بهش دادن قبولی

خبرگزاریای حرفه ای، تاپ/ که پی اچ دی دارن توی فتوشاپ

تو فصل دزدی میلیارد میلیارد/ می رن دنبال دستگیری کیف قاپ

به من چه چن هزار میلیارد چنده/ یا تو دسه کیه برگ برنده

کی بیرونیه و کی اندرونی/ چه ربطی داره این حرفا به بنده

به من چه؛ حرفای بی ربط و بیرا/ به من چه ول می چرخن بچه شیرا

به من چه؛ کی نداره یا کی داره/ یا چی دارن توی کیسه وزیرا

تو فصل واعظای ریز و کوچیک/  که فرمون می دن از پارک ژوراسیک

تو عصر کائنای رو به قبله/ که پر کردن یه دنیا کیسه و خیک

کنار گزمه ی محبوب و خونسرد/ جوونمرد و جوونمرد و جوونمرد

کنار اونکه از روی تفاهم/ واسه زندونیا نوشابه وا کرد

به من چه کی سمت داره تو چن جا/ به من چه از کیه این درد و رنجا

کجای این جزیره؟ دست کیه؟/ کلید اصلی صندوق گنجا

به من چه کی گرفته یا کی داده/ کدوم مسوول اِنده بی سواده

شکاف هسته رو عشقه!؛ ولش کن/ شکاف درز جیب خونواده